Wanneer je in gesprek gaat met ouders in een complexe scheiding, draait het vaak om veel meer dan wat er nu gebeurt. Het gaat om de patronen die zij samen – soms jarenlang – hebben opgebouwd.
Welke dans deden ze vroeger met elkaar? Welke overtuigingen hebben ze ontwikkeld over het gedrag van de ander? En vooral: welk gevoel triggert dat opnieuw, elke keer weer?
Als professional stap je daarmee uit het lineaire ‘dit gebeurt, dus dat is het gevolg’. Je gaat kijken naar het grotere plaatje: het circulaire denken.
Niet één oorzaak, één schuldige, één richting. Maar een voortdurende wisselwerking: Hoe reageren twee mensen op elkaar, en hoe houdt dat het patroon in stand?
Circulair denken opent deuren. Het helpt ouders zien dat ze allebei onderdeel zijn van de dynamiek – en dat ze dus beide invloed hebben op verandering.
Zie hiervoor het onderstaande model;
